Czy istnieje uniwersalna recepta na udaną relację? Jak stworzyć związek pełen miłości, zrozumienia i szacunku? Czy w ogóle taki istnieje? Czy istnieje uniwersalna recepta na udaną relację?

Jaka jest recepta na udany związek? Dlaczego warto poznać porządki miłości i czym one w zasadzie są?

Związek stanowi wielkie marzenie większości z nas, a życie dąży do stworzenia więzi. między kobietą a mężczyzną. Nasze dzieciństwo i młodość przygotowują nas do tego etapu. Dlatego wiele filmów i powieści kończy się momentem, w którym związek zostaje scementowany. Pozostałe aspekty życia zdają się wynikać z tego naturalnie. Nie istnieje uniwersalna recepta na powodzenie, ale respektowanie porządków miłości może zwiększyć prawdopodobieństwo sukcesu relacji. Warto więc mieć o nich pojęcie. Porządki miłości to fundamentalne zasady, które regulują relacje międzyludzkie. Bert Hellinger podkreśla, że przestrzeganie tych zasad umożliwia swobodny przepływ miłości, co prowadzi do szczęścia. Natomiast ich naruszenie skutkuje napięciami, konfliktami oraz uczuciem braku spełnienia. W przeciwieństwie do systemów rodzinnych pochodzenia partnerów, relacje partnerskie cechuje dynamika i brak jednoznaczności. Związek opiera się na wyborze – to my, mimo wpływu nieświadomości, decydujemy się na tę, a nie inną osobę. Co więcej, możemy zmienić nasz wybór, niezależnie od jego konsekwencji.

Jak tworzy się związek? Dlaczego matka i ojciec odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu naszych relacji? Co wnosimy do związku i jak bagaż historii wpływa na to, co się w nim dzieje? To przeczytasz poniżej.

Ludzie nie dobierają się przypadkowo; za tym zjawiskiem kryje się nieświadoma percepcja. Dostrzegamy w sobie nawzajem cechy, o których nie mamy pojęcia na świadomym poziomie, co nas przyciąga – podobne sytuacje rodzinne, nieświadome postawy lub cechy komplementarne do naszych. Postać matki jest centralna, ponieważ więź z nią stanowi matrycę wszelkich bliskich relacji. Każdy związek opiera się na doświadczeniach, które już mieliśmy, i które projektujemy na nowo poznane osoby. Kobieta spotyka mężczyznę, a mężczyzna kobietę, i nagle się w sobie zakochują. Ta namiętna miłość jest jednak na ogół ślepa, ponieważ partnerzy nie dostrzegają prawdziwie siebie nawzajem. Dopiero z czasem odkrywają, że obie osoby mają swoje potrzeby i oczekiwania. W miarę postępu relacji, ślepe zakochanie ustępuje miejsca świadomej miłości, w której partnerzy akceptują siebie takimi, jakimi są.

Istnieje pewien wzorzec relacji między kobietą a mężczyzną, który sprzyja udanemu małżeństwu. Wyraża się on w stwierdzeniu: „Kobieta podąża za mężczyzną, a mężczyzna jej służy”. Taki układ eliminuje walkę o władzę – kobieta podąża za mężczyzną, a mężczyzna okazuje jej szacunek, co odpowiada naturalnym pragnieniom obu płci: kobiety do bycia przyjmującą i uległą, a mężczyzny do przewodnictwa i ochrony. Choć ten model nie należy do ścisłych porządków miłości, w wielu przypadkach może okazać się funkcjonalny. Współczesne podejście często ignoruje, że taki podział ról odpowiada głębokim emocjom wielu ludzi, proponując zamiast tego równy podział zadań, co wymagałoby również równego podziału pragnień i możliwości, co wydaje się niemożliwe. Związki są wynikiem naszych starań. Nie tylko doświadczenia z dzieciństwa mają znaczenie, ale także nasza obecna wewnętrzna aktywność wobec rodziców. Możemy ją zmienić, a tym samym zmienić swój stosunek do partnera. Jednak nie można odciąć się od swoich korzeni, a próba ich odcięcia może prowadzić do pustki w związku lub przeniesienia problemów na nasze dzieci. W związek wnosimy nie tylko siebie, lecz także bagaż z przeszłości, często skrzętnie ukryty. W relacji ten bagaż zostaje rozpakowany. Jeśli jesteśmy w zgodzie z naszą rodziną pochodzenia i rozwiązaliśmy podstawowe uwikłania, do związku przyprowadzamy w nas naszych przodków. Wówczas nasz partner może na nas polegać, ponieważ my opieramy się na naszych korzeniach. Gdy nie jesteśmy w zgodzie z rodziną, żywimy wtedy żal, urazę i złość, co nieuchronnie prowadzi do problemów w związku Oczekujemy od partnera rzeczy niemożliwych – ich rozwiązania, co skutkuje częstymi kłótniami, wyrzutami, złością i bólem. Związki mogą być jak choroby – ujawniają, kogo wykluczyliśmy i co jest jeszcze nieuporządkowane. Często jedna osoba podąża za nieporządkiem partnera, wikła się w jego problemy. Wygląda na to, że przejmuje coś, co należy do kłopotów drugiej osoby, co może być wynikiem dynamiki odpowiadającej jego własnym problemom z rodziny pochodzenia. Może być tak, że większość poważnych konfliktów między małżonkami wynika z podwójnego przesunięcia. Kłócą się, gdy w rzeczywistości chodzi o sprawy nieswoje i niewłaściwego przeciwnika. W konsekwencji konflikty o błahostki stają się intensywne, ponieważ czujemy się w prawie, mimo że nie jesteśmy świadomi prawdziwych powodów. Często, gdy jedno z partnerów rozwiązuje swoje uwikłania i odnajduje drogę do rodziców, drugie zaczyna się źle czuć, gdyż łączymy się w tym, co problemowe i słabe, a nie w tym, co mocne. Matka i ojciec odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu naszych relacji. Jeśli partner wszedł w związek z przekonaniem, że znalazł swoją idealną matkę, może próbować przekształcić drugą osobę według własnych wyobrażeń, co stanowi przeszkodę w miłości. Kto pragnie zmieniać swojego partnera, ryzykuje jego utratę. Każdy z nas ma swoje wyobrażenia na temat prawidłowości, wynikających z rodzinnych doświadczeń, co może prowadzić do konfliktów. Warto jednak zauważyć, że pary napotykają różnorodne przeszkody. Nic w tym dziwnego, ponieważ wszystko, co żyje, musi stawić czoła przeciwnościom. Związek nie jest wyjątkiem, co wymaga od partnerów nieustannego dostosowywania się do nowych okoliczności.

Co jest kluczowe w budowaniu harmonijnego związku? Poznaj fundamentalne porządki, którymi warto się kierować.

• UCZCZENIE RÓŻNIC MIĘDZY SOBĄ
  Związek powinien zaczynać się od uczczenia różnorodności jako równorzędnej. Różnice są równoważne, a ich akceptacja staje się fundamentem miłości. Uznanie drugiego człowieka oraz jego rodziny takimi, jakimi są, jest niezbędne dla rozwoju relacji.
• PRZYJĘCIE SWOICH RÓL, KTÓRE WZAJEMNIE SIĘ UZUPEŁNIAJĄ
  Spełnienie miłości wymaga obopólnego zaangażowania, wzajemnej akceptacji potrzeb i pragnień partnerów, co jest kluczowe dla harmonijnej wymiany emocjonalnej. Kobieta, która jest związana z kobiecością, potrafi oddać się oraz przyjąć miłość w pełni. Z kolei mężczyzna, świadomy swojej męskości, ma siłę do obrony rodziny i będzie w stanie oddać się swojej partnerce z pasją i namiętnością.
• USZANOWANIE GRANIC DAWANIA I BRANIA
  Można dać tylko tyle, ile partner jest gotów przyjąć. Jeśli jedna osoba daje więcej, niż druga jest w stanie oddać, sytuacja prowadzi do nierównowagi i frustracji. W związku niezbędne jest znalezienie równowagi między dawaniem a braniem, aby relacja mogła się rozwijać.
• UZNANIE HIERARCHII I PORZĄDKU
  Miłość może rozwijać się jedynie w określonym porządku. Każdy członek systemu musi być honorowany zgodnie z przysługującym mu miejscem. Na przykład, pierwsza żona i dzieci z wcześniejszego związku muszą być uznawane, aby nowy związek mógł funkcjonować harmonijnie. W miłości istnieje hierarchia: miłość między mężczyzną a kobietą stanowi fundament rodziny, a ich relacja jest podstawą dla wychowania dzieci. Dzieci czerpią szczęście z miłości rodziców i czują się bezpieczne, gdy widzą ich jako kochającą parę. W przypadku rozwodów i nowych związków, nowy partner musi uznać, że dzieci z poprzednich relacji mają pierwszeństwo. Takie uznanie pozwala na głębsze oddanie się nowej relacji, co sprzyja budowaniu trwałej miłości.

Związki mają naturalny kierunek, a po pewnym czasie pragną pewności i trwałości, co często wyraża się w decyzji o zawarciu ślubu. Przeciąganie tej decyzji może sugerować, że partner czeka na kogoś lepszego, co rani drugą stronę. Dlatego długoterminowe związki bez formalizacji często kończą się rozstaniem.

Przestrzeganie tych zasad pozwala na swobodny przepływ miłości w związku, prowadzi do głębokiej satysfakcji i trwałości relacji. Zrozumienie i integracja „porządków miłości” mogą pomóc partnerom w budowaniu silnych i harmonijnych więzi.

W jakim stanie jest Twój związek? Czy partner jest dostępny, responsywny i czy łączy Was pozytywna więź? Odpowiedz na poniższe pytania.

1. Czy uważasz, że twój partner/ka jest dla ciebie dostępny/a?
   • Łatwo przyciągam uwagę swojego partnera/ką.
   • Bez trudu nawiązuję emocjonalną więź z partnerem/ką.
   • Mój partner/ka pokazuje mi, że jestem dla niego/niej najważniejszy(-a).
   • Nie czuję się osamotniony(-a) ani izolowany(-a) w tym związku.
   • Mogę dzielić się z moim partnerem/ką najgłębszymi uczuciami. Wiem, że będę wysłuchany/a.
2. Czy twój partner/ka jest responsywny/a?
   • Kiedy potrzebuję wsparcia emocjonalnego, on/ona mi je zapewnia.
   • Mój partner/ka reaguje na moje sygnały, gdy go/jej potrzebuję.
   • Znajduję w moim partnerze/rce oparcie w chwilach niepewności i niepokoju.
   • Nawet podczas kłótni wiem, że jestem dla mojego partnera/ki ważny(-a) i że znajdziemy sposób na rozwiązanie sporu.
   • Kiedy potrzebuję zapewnienia, że jestem dla mojego partnera/ki ważny(-a), zawsze je otrzymuję.
3. Czy łączy was pozytywna więź?
   • Czuję się swobodnie w bliskości i ufam mojemu partnerowi/rce.
   • Mogę zwierzyć się mojemu partnerowi/rce niemal ze wszystkiego.
   • Nawet gdy nie jesteśmy razem, mam pewność, że łączy nas głęboka więź.
   • Wiem, że moje radości, smutki i lęki są ważne dla mojego partnera/ki.
   • Czuję się wystarczająco bezpiecznie, by podejmować emocjonalne ryzyko przy moim partnerze/rce.

• Jeśli zaznaczyłeś(-aś) 7 punktów lub więcej, jesteś na dobrej drodze do zbudowania bezpiecznej więzi, a dalsze wskazówki możesz wykorzystać, aby ją wzmocnić.
• Jeśli zdobyłeś(-aś) mniej niż 7 punktów, nastał czas, aby skupić się na krokach w celu wzmocnienia więzi z ukochaną osobą.

Zrozumienie więzi między tobą a partnerem oraz to, jak postrzegasz tę relację, to kluczowy krok w kierunku stworzenia więzi, której pragniecie. Czy opinia twojego partnera na temat twojej dostępności, responsywności i zaangażowania pokrywa się z twoją wizją siebie oraz poczuciem bezpieczeństwa w związku?

• Pamiętaj, że twój partner/ka wyraża swoje odczucia dotyczące bezpieczeństwa w waszej relacji, a nie twojej doskonałości. Możecie na zmianę poruszać pytania i odpowiedzi, które były dla was najważniejsze, ograniczając czas do pięciu minut na osobę. Jeśli czujesz się komfortowo, spróbuj zająć się pytaniem, które wzbudziło w tobie najtrudniejsze emocje. Zrób to w sposób, który pomoże partnerowi/rce zrozumieć twoje uczucia. Unikaj obwiniania i krytyki, aby druga strona mogła lepiej wczuć się w twoje przeżycia. Ogranicz czas wypowiedzi do pięciu minut na osobę.

„Myślenie pytaniami. Zmień swoje pytania, a zmienisz siebie.” Tytuł książki Marilee Adams, który wiele uświadamia i uczy. Zadajmy, za jej przykładem kilka niewygodnych pytań.

• Jaką wizję miłości i małżeństwa przekazali ci rodzice oraz twoje otoczenie? Czy bliskość i zaufanie są postrzegane jako źródło siły?
• Czy przed obecnym związkiem doświadczyłeś(-aś) bezpiecznej relacji intymnej z kimś zaufanym? Czy masz w pamięci obraz takiej sytuacji, która mogłaby ci pomóc w budowaniu obecnego związku? Pomyśl o jednej pozytywnej chwili i podziel się nią z partnerem.
• Czy poprzednie relacje nauczyły cię, że na bliskich osobach nie można polegać, co sprawia, że czujesz potrzebę czujności? A może nauczyłeś(-aś) się, że poleganie na innych jest niebezpieczne? Jakiej strategii używałeś(-aś) w swoich wcześniejszych relacjach, gdy pojawiały się trudności?
• Czy pamiętasz moment, kiedy naprawdę potrzebowałeś(-aś) wsparcia bliskiej osoby? Jak się czułeś(-aś), gdy jej zabrakło, i czego się nauczyłeś(-aś) w takiej sytuacji?
• Jeśli trudno ci prosić innych o pomoc, co zamierzasz zrobić, gdy życie stanie się przytłaczające i poczujesz się samotnie?
• Wymień dwie konkretne rzeczy, które bezpieczny, otwarty, responsywny i zaangażowany partner zrobiłby dla ciebie w typowy dzień oraz określ, jak byś się wtedy czuł(-a).
• Czy w obecnym związku możesz okazać partnerowi, że potrzebujesz jego pocieszenia i bliskości? Jak oceniasz trudność tego zadania w skali od 1 do 10? Wysoka ocena oznacza, że jest to dla ciebie bardzo trudne. Podziel się tą refleksją z partnerem.
• Czy w sytuacji, gdy czujesz się emocjonalnie odłączony(-a) od partnera, może wystąpić pokusa do wyrażenia swoich emocji lub lęków? Czy raczej skłaniasz się do zamknięcia w sobie i stłumienia potrzeby kontaktu? Czy przypominasz sobie moment, kiedy to się wydarzyło?
• Pomyśl o chwili w twoim związku, kiedy pytania takie jak: „Czy mogę na tobie polegać?” wisiały w powietrzu, prowadząc do kłótni o drobiazgi. Podziel się tym wspomnieniem z partnerem.
• Czy przychodzą ci na myśl chwile, które pogłębiły waszą więź, gdy jedno z was wyciągnęło rękę do drugiego, a ten odpowiedział w sposób, który sprawił, że oboje poczuliście się emocjonalnie związani? Podziel się tym doświadczeniem z partnerem.

Teraz, gdy zdajesz sobie sprawę z istoty miłości i tworzenia pozytywnej zależności, również dzięki znajomości porządków miłości, będziesz w stanie zbudować silniejszą więź z partnerem/ką.

O co warto zadbać na co dzień będąc w związku? Poznaj 7 zasad, które pomogą w budowaniu związku partnerskiego

Zbudowanie zdrowego i satysfakcjonującego związku partnerskiego wymaga czasu, zaangażowania i świadomej pracy, opartej na:

➔ komunikacji
Otwarta i szczera rozmowa o uczuciach, potrzebach i oczekiwaniach.
Aktywne słuchanie – nie tylko mówienie, ale także rozumienie drugiej osoby.
Umiejętność wyrażania swoich granic i szanowanie granic partnera.

➔ zaufaniu i uczciwości
Budowanie relacji opartej na wzajemnym szacunku i szczerości.
Dotychczasowe doświadczenia mogą wpływać na zaufanie, ale warto pracować nad jego odbudową, jeśli zostało nadszarpnięte.

➔ wspólnych wartościach i celach
Nie muszą być identyczne, ale dobrze, jeśli są kompatybilne.
Warto regularnie rozmawiać o przyszłości i upewniać się, że podążacie w tym samym kierunku.

➔ wzajemnym wsparciu i niezależności
Związek nie oznacza rezygnacji z siebie – każdy partner powinien mieć swoje pasje i życie poza relacją.
Ważne jest wspieranie się w trudnych momentach i celebrowanie sukcesów.

➔ rozwiązywaniu konfliktów
Kłótnie są normalne, ale kluczowe jest to, jak się je rozwiązuje.
Unikanie manipulacji, obrażania i cichych dni – zamiast tego warto dążyć do kompromisu.
Czasem warto zrobić przerwę i wrócić do rozmowy, gdy emocje opadną.

➔ bliskości emocjonalnej i fizycznej
Wyrażanie miłości i czułości w sposób, który odpowiada obu stronom.
Dbanie o życie intymne i otwartość na potrzeby partnera.

➔ dbaniu o relację na co dzień
Nie tylko wielkie gesty, ale codzienne drobne rzeczy, jak uśmiech, przytulenie czy wiadomość z miłym słowem.
Spędzanie czasu razem, pielęgnowanie wspólnych rytuałów.

Przeczytaj również o języku miłości i języku przepraszania. Wykonaj testy.

• Język miłości pomoże Ci dawać drugiej osobie, to co najlepsze, to czego ona oczekuje, by czuć się kochaną, zadbaną i objętą troską. Nie ma lepszego czy gorszego języka. Po prostu, kiedy zrozumiesz język miłości drugiej, ważnej ci osoby, będziesz znała jej intencje, jej zamysł, jaka jest, czego potrzebuje, by czuć się docenioną i kochaną.
• Język przepraszania jest kluczem do dobrej, bliskiej relacji. Zraniona, skrzywdzona osoba nie będzie czuła się kochana i wewnętrznie nie uzna przeprosin za szczere, jeśli nie zrobimy tego w jej języku przepraszania. Szczere, adekwatne, właściwe przeprosiny dają szansę na autentyczne przebaczenie i pojednanie, po to by móc dalej budować i rozwijać relację na głębszym jakościowo poziomie. Poznaj go już dziś.

Przeczytaj tutaj jak mogę Ci pomóc.

Tekst artykułu w oparciu o powyższe książki, które szczerze polecam. Pytania dotyczące związku z książki Sue Johnson.

Na koniec zostawię kilka cennych cytatów na temat związku, relacji, miłości.